Andrea Cueva Molnar sopranoa
I Gemelli
Emiliano González Toro tenorra eta zuzendaria
Mathilde Etienne zuzendaria, programa eta kontzeptua
INCIENSO
El lenguaje de los dioses
ALESSANDRO GRANDI (1586 – 1630)
Quæ est ista
La aroma de santidad
BARBARA STROZZI (1619 – 1677)
Oleum effusum est
Alambiques e incensarios
SEVERO BONINI (1582 – 1663)
Surge amica mea
MICHELANGELO AMADEI (1586 – 1642)
Anima mia liquefacta est
NARDO
Los cabellos de la Magdalena
ADRIANO BANCHIERI (1568 – 1634)
Dum esset Rex
El beso de la esposa
CARLO CAPRIOLI (1614 – 1668)
Osculetur me
El mirto, fruto de Venus
ALESSANDRO GRANDI (1586 – 1630)
Vulnerasti cor meum
MIRRA
Adonis y Faón
GIOVANNI FRANCESCO ANERIO (1567 – 1630)
Sicut cedrus exalta sum
El vaso y el bálsamo
ALESSANDRO GRANDI (1586 – 1630)
Fasciculus myrrhae
Noli me tangere
CLAUDIO MONTEVERDI (1567 – 1643)
Ego dormio et cor meum vigilat
ROSA
El huerto cerrado
LUCIA QUINA BIUMO (c.1600 – c.1650)
Veni in hortum meum
Resonancias del Paraíso
CLAUDIO MONTEVERDI (1567 – 1643)
Ego flos campi
El jardín mediceo
BONIFAZIO GRAZIANI (1604 – 1664)
Florete prata
GRANADA
El banquete del amor
SEVERO BONINI (1582 – 1663)
Surge amica mea
Las nupcias místicas
ALESSANDRO GRANDI (1586 – 1630)
Tota pulchra es
La Reina de Saba
TARQUINIO MERULA (1595 – 1665)
Nigra sum
Tous les parfums du Liban
XVII. mendeko musika italiarra, Cantar de los cantares liburuan oinarritua.
Aromaz beteriko obra da Cantar de los cantares. Aroma horiek azaleratu eta jariatu egiten dira, maitasun-kantu horrek eragindako atmosfera sentsualean. Lurrina, aromak, poesia ere badira. Cantar de los cantares obrak maitasun fisiko eta espiritualarekin lotzen du aroma. Testu hori Eskritura Santuen kanonaren parte bada —bai judaismoan, bai kristautasunean—, berorren idazkerak eskaintzen dituen aukera alegorikoengatik da; izan ere, maitaleen maitasunak (sentsualitatez eta samurtasunez beteak) Jainkoak Israelekiko duen maitasuna eta Kristok Elizarekiko eta haren bila dabilen arimarekiko duen maitasuna imitatzen ditu.
Erdi Aroan, Andre Mariaren dimentsioa ere hartu zuen
Jeseren enborretik datorren makila loratua da Ama Birjina: «Kimu bat aterako da Jeseren zuhaitz-ondotik, adaxka bat erneko haren sustraietatik» (Is, 11, 1).
Loretan dagoen lorategia da Maria
Ama Birjinari lotzen zaizkion aromek haren bertuteak goratzen dituzte: liliak haren birjina-garbitasuna ekartzen du gogora, bioletak haren apaltasuna eta arrosak haren ama-karitatea.
Santen artean santena, bere aromak hedatzen ditu Igokundean: «baratze itxia» dimentsio espiritual batera igotzen da.
Errenazimentuko musikariek hainbeste konposatu badute Cantar de los cantares obra ardatz hartuta, Ama Birjina goraipatzeko izan da, neurri batean; baina baita musikaren eta aromaren arteko antzekotasunak nabarmentzeko ere, immaterialak eta hegazkorrak baitira biak, maitale mistikoen poesia lirikoak elkartuak.
XVII. mendetik aurrera, kontrapuntuaren abstrakziotik askatu ziren konpositoreak. Askapen horri esker, elkarrizketak sortzen dira, maitale bibliko horien dimentsio erotikoan sakonduz, estasi mistikoekin bat baitatoz haien bakarlari-ahotsak.
Elizan, kea eta aroma uztartzen ditu intsentsuak
Ikusgarria eta ikusezina, esperientzia sentikorra, jainkotartasunera hurbiltzen gaituena. Ama Birjinaren eta Kristoren «santu-usaina», graziaren aroma, presente dago bataioaren bidez Eliza batean elkartu diren fededunen ariman. Arimaren eta Jainkoaren arteko batasun hori Espiritu Santuaren infusioan gauzatzen da, lurretik datorren olioagatik eta haren lurrin arinagatik —Edeneko Lorategiaren oroitzapenak—.